Bir kimyasalın insanlar, sağlık ve güvenlik üzerindeki etkisini değerlendirmek için en önemli kriterler

Kimya endüstrisinde çalışırken, her gün tehlikeli maddelerle uğraşıyoruz. Distribütör olarak görevimiz, bu kimyasalların insanlarımızı ve gezegenimizi nasıl etkilediğini anlamak ve müşterilerimizin ihtiyaçları için doğru kimyasalları seçmelerine yardımcı olmaktır.

Bunu yapmak için, son kullanıcılarının sağlık ve güvenliğini sağlamak için bir kimyasalın teknik kullanımını ve tehlikeli etiketleri anlamak önemlidir. Sürdürülebilir ürün önerilerimizde kullandığımız kimyasal değerlendirmeleri ve bunların neden önemli olduğunu öğrenmek için okumaya devam edin.

Bir kimyasalın etiketlemesini ve sınıflandırmalarını anlamak, hem çalışanlar hem de son tüketici tarafından kullanımı için kritik öneme sahiptir. Örneğin Avrupa Birliği, Sınıflandırma, Etiketleme ve Ambalajlamanın kısaltması olan CLP yönetmeliğini kullanır. Bir kimyasalın tehlikelerinin işçilere ve son tüketicilere açıkça iletilmesini sağlar. Uzmanlarımız, CMR 1, CMR 2, SVHC, ENV Chronic 1, ENV Chronic 2 ve ENV Chronic 3/4 gibi etiketleri anlamak için sunduğumuz ürünlerin tehlike ifadelerine bakar.

Etiketleme sınıflandırmalarının değerlendirilmesi, bir kimyasalın net bir genel görünümünü sağlar ve kullanımında insanların ve çevrenin sağlığını korumak için kritik kararlar alınmasını sağlar.

Endokrin bozan kimyasallar (EDC'ler) hem insanlar hem de vahşi yaşam için ölümcül sağlık sonuçları olabilecek maddelerdir. REACH kapsamında, endokrin bozucular kansere, mutasyonlara ve üremede toksisiteye neden oldukları bilindikleri için yüksek endişe verici maddeler olarak tanımlanabilir. Amaç, kullanımlarını azaltmak ve nihayetinde onları daha güvenli alternatiflerle değiştirmektir.

Bu, hem kimyasalları kullanan işçiler hem de son kullanımında bununla karşılaşanlar için tehlikelidir. Uzmanlarımız ürün önerilerinde EDC'lerin mevcut olup olmadığını değerlendirir ve eldeki kimyasalın teknik kullanımına dayanarak tavsiyelerde bulunurlar.

Kalıcı, biyolojik birikimli ve toksik (PBT) ve kalıcı, mobil ve toksik (PMT) kimyasallar insan, sağlık ve güvenlik konusunda zorluklar yaratır. Özellikleri onları son derece tehlikeli kılar. Çevrede uzun süre yaşayabilen ve biyotada birikme potansiyeli yüksek olan maddeler içerirler. Bunlar özel bir endişe kaynağıdır çünkü uzun vadeli etkileri nadiren tahmin edilebilir. Ek olarak, filtreleri kırabilir ve su arıtımına dayanabilir, bu da bir su kaynağını kirlettikten sonra geri döndürülemez hale getirebilirler. Çevreye girdikten sonra, emisyonlar durdurulsa bile, bu maddelere maruz kalmayı tersine çevirmek çok zordur.

Bu nedenle REACH gibi çoğu yönetmelik, kullanıcıların kimyasalın yaşam döngüsünü her adımda tanımlamalarını ve sürdürmelerini gerektirir. Su hem insanlarımız hem de gezegen için çok değerli bir kaynak olduğundan, kimyasal seçimde bu önemli bir husustur. Uzmanlarımız, Ürünün Güvenlik veri sayfasına göre PBT/PMT'nin mevcut olup olmadığını değerlendirir.

İstenmeyen kimyasal karışımlarının risklerini değerlendirmek için bir karışım değerlendirme faktörü (MAF) kullanılır. Bu, tüm karışımların hem insanların hem de çevrenin sağlığına ve güvenliğine öncelik vermesini sağlamayı amaçlamaktadır. Temel fikir, tek bir kimyasalın “güvenli” maruz kalma seviyesinin (yani herhangi bir zarar vermesi beklenmeyen maruziyet) ek bir belirsizlik faktörü (MAF) ile azaltılmasıdır. Bu nedenle MAF'nin, bilinen ve bilinmeyen diğer kimyasal maddelerle birlikte bir kimyasala maruz kalmaktan kaynaklanabilecek karışımların genel toksisitesini hesaba katmak için bir güvenlik ağı görevi görmesi amaçlanmıştır.

Avrupa kimyasal stratejisinin bir parçası olarak, MAF için en iyi değer hala tartışılmaktadır. Haberdar olmaya devam ediyoruz ve MAF'nin tanıtımı için hazırız.

İnsanlar ve çevre, plastiklerin ana bileşenleri oldukları için her gün polimerlere yaygın olarak maruz kalmaktadır. Plastiklerin dışında polimerik maddeler, silikonlar, kaplamalar, boyalar, deterjanlar, ev ve kişisel bakım ürünleri, tarımsal gübreler/ ve atık su arıtımı dahil ancak bunlarla sınırlı olmamak üzere diğer birçok malzeme, ürün ve uygulamada bulunur ve çoğu zaman çevreye doğrudan salınmaya yol açar.

Polimerlerin kendileri doğal olarak toksik değildir, ancak çoğu sağlığa zarar veren monomerlerden yapılmıştır. Kesildiklerinde, ısıtıldıklarında veya UV ışınlarına maruz kaldıklarında toksik hale gelebilirler ve insanlara zararlı olabilecek tehlikeli yan ürünler ve buharlar açığa çıkarabilirler. Bununla birlikte, kanserojen etkiler de dahil olmak üzere insan sağlığı üzerinde olumsuz etkilere sahip olabilecek ve çevredeki organizmaları orta ila yüksek endişe düzeylerinde etkileyebilecek birkaç yüksek üretim hacimli polimer (PS ve PVC gibi) vardır. Bu nedenle Avrupa Komisyonu kimlikleri, kullanımları, fiziksel, kimyasal ve tehlikeli özellikleri hakkında yeterli bilgi bulunmadığına inanmaktadır.

Şu anda, PET, PP, PA ve PS gibi poliolefinlerin mikroplastikler ve nanoplastikler yoluyla çevrenin kirlenmesi üzerinde özellikle büyük bir etkiye sahip olduklarından, ancak sağlığa neredeyse hiç zarar vermediğinden, kaydedilmesi gerekip gerekmediği belirsizdir. İşleri daha karmaşık hale getirmek için, polyesterlerin kayıt gereksinimi belirsizdir. Buna rağmen, kayıt muhtemelen önümüzdeki yıllarda başlayacak ve yakından takip edeceğiz, böylece adım atmaya hazırız.

Genel olarak, bu kriterler sadece sağlık ve güvenlik hususlarının önemi etrafında bir diyalog açmakla kalmıyor, aynı zamanda sürdürülebilir malzeme benimsemesinin iğnesini de harekete geçiriyorlar.